11 mei Leven (achter de wolken schijnt de zon)
Wat een wonder toch. Op 1 mei kwam kleinzoon Guus met de keizersnede op de wereld. En kort daarna valt de roze wolk toch ook direct weer in elkaar. De kleine Guus moet met spoed naar het Sophia KZ in Rotterdam. Onze zoon met zijn pasgeboren zoontje vanuit Delft direct op weg. Zijn vrouw, met haar moeder en hun oudste zouden zo snel als mogelijk achterna reizen met een ziekenwagen.
Wonend vlakbij Rotterdam waren wij als opa en oma ook welkom op de IC-afdeling. Wat ons opviel was dat we werden opgevangen in een ‘warm bad’ van verpleging en artsen. We voelden ons enorm welkom. Ze hadden al een eerste onderzoek gedaan en hadden, net voor wij binnenkwamen, onze zoon al enigszins gerustgesteld. Ze gaven ons ook direct het vertrouwen dat het allemaal wel goed zou komen.
De arts gaf op een ontspannen manier een helder inzicht in de ingreep die bij voorkeur direct moest plaatsvinden. Deze gaf de gelegenheid tot vragen stellen en straalde rust uit. Wat een positiviteit om ons heen, ondanks de zorgen.
Vertrouwen en het leggen van relatie door een heldere communicatie is in zo’n situatie enorm van belang. Het jonge leventje van Guus kan door een adequate en geslaagde ingreep binnen 8 uur na zijn geboorte echt verder! Het is hem, zijn ouders met ‘grote broer’ en opa’s en oma’s van harte gegund. We zien er naar uit om dit nieuwe leven mee te maken.
Chapeau artsen en verpleging van de IC van het Sophia Kinderziekenhuis! Het zijn de kleine dingen die het verschil maken!
Groet,
Willem van Dam